rusten in Osh – Kirgizië

Dagenlang rijden op een hoogvlakte van méér dan 4.000 m eist zijn tol.  De karige en weinig afwisselende voeding, minder zuurstof , zéér slechte wegen, véél stof, MAAR onvergetelijke landschappen !!!   We waren beiden leeggereden en waren aan rust toe.  Omdat er tussen Sary-Tash en Osj weinig overnachtingsmogelijkheden zijn hebben we onzen duim gebruikt om Osj te bereiken.  Een vriendelijke driver bracht ons 186 km verder naar Osj, waar we incheckten in het TES-Guesthouse, een ontmoetingsplaats van trekkers van over de hele wereld. Kirgizië is totaal anders dan Tajikistan : goed geasfalteerde wegen, méér verkeer, modernere auto’s, veel ingevoerde wagens uit Groot-Brittannië, véél paarden langs de wegen, grotere winkels met méér aanbod, goede gevarieerde  keuken, maar het blijft een onverstaanbare taal voor ons. Na Sary-Tash volgde een stevige beklimming naar de Taldyk Pass (3.655 m) met nadien een spetaculaire afdaling van méér dan 10 km

In het TES-guesthouse ontmoetten we het Australische koppel  Tim en Hetty die richting Pamir rijden, de Fransman  Jerôme  en de Engelsman Raj (van Indische origine) die na een wachttijd van bijna één maand hun visum van Pakistan ontvingen uit hun thuisland en nu samen fietsten naar China, richting Karakorum Highway (KKH).  We zagen er ook de  Hong Konger Li die op Koga-fiets (die hij via het internet kocht) naar Zwitserland rijdt, een Zwitser op weg naar de Pamir, de Nederlander Martijn op weg naar Bisjkek.  Enkele dagen geleden kwam Youri  hier aan, een dertigjarige fietsenmaker  uit Kluisbergen die in 12 dagen door het Pamirgebergte reed.   Kort voor ons vertrek kwam hier nog het Australische koppel  Paul en Lisette aangereden die hier komen uitrusten voor ze naar hun thuisland terugvliegen. Het is hier ’s avonds een gezellige sfeer als de meeste aan het kokkerellen zijn in de keuken van het Guesthouse … de meesten koken  vegetarisch, er wordt veel informatie uitgewisseld over de routes en de Australiërs zijn nieuwsgierig naar het levenspatroon in België.  Iedereen verteld over zijn belevenissen onderweg.  ’s Morgens is er een goed en gezellig ontbijt met verse producten en gerechten van eigen baksel.  De rest van de dag wordt er wat aan de fietsen gesleuteld of werkt men zijn dagboek of internetsite bij en wordt er gerust op het gezellige terras.

Dit bericht is geplaatst in dagboek, Indiareis 2015. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *