Leven op de Pamir

De Pamir-Highway M41 loopt door één van de ruigste gebergten ter wereld.  Het is tevens de tweede hoogste internationale berijdbare weg ter wereld.  Mooie maar ruwe berglandschappen.  Kleine dorpjes met weinig voorzieningen.  Mensen die leven in armmoedige omstandigheden : geen stromend water, vaak geen stroomvoorzieningen.  Ze behelpen zich met zonnepaneeltjes of een generator.  Er zijn weinig TV-toestellen en Internet is een zeldzaamheid.  In Murghab was één internetlocatie “American Space Act” maar toen wij er waren was het buiten gebruik. In de dorpen kleine winkeltjes met weinig artikelen : o.a.  producten voor basishygiëne,  snoep en héél véél koekjes, maar geen flessen met mineraal water, enkel spuitwater.  De meeste mensen bakken zelf hun brood en hebben een klein groentetuintje.  Vlees komen we maar sporadisch tegen.  Enkel in de steden en de grotere dorpen worden  fruit en groenten aangeboden. De woningen zijn niet geïsoleerd en een stoof is de keuken is vaak de enige warmtebron.  De kachels worden aangemaakt met gedroogde grasbundels en gestookt met gedroogde koe- of yak-uitwerpselen.  De mensen kleden zich wat warmer om aan de koude te weerstaan.  De huizen liggen vol met grote tapijten en de mensen slapen op de grond onder één of meerdere dikke dekens, gewoonlijk met hun kleren aan.  Een teken van rijkdom kan men zien als de mensen een grote kast hebben in hun living waarin al hun bezittingen staan tentoongesteld.  De toiletten anderzijds zijn steeds in een apart hokje, meestal z’n 20 m of méér van de woning met binnenin één gat in een houten plankenvloer (foto 4451)(geen plezier met diarree) en soms toiletpapier als schuurpapier. Het dagelijkse leven is héél hard en begint  bij zonsopgang.  Om 7 uur zie je al veel kinderen, na een sobere broodmaaltijd,  te voet naar school vertrekken in hun uniform, vaak vele kilometers ver door de bergen, om in de vroege namiddag die vele kilometers terug naar huis te lopen.  Langs de weg staan veel mensen te wachten, in de hoop opgepikt te worden door een wagen.  Anderen trekken met één of twee koeien of enkele geiten naar een graasland.   De meeste wegen zijn slecht, veel offroad met diepe putten en verbrokkeld asfalt.  Wegen kapotgereden door de zwaar beladen vrachtwagens die constant tussen Dushanbe en Kashgar rijden.  De weg M41 is van nationaal belang en wordt heel het jaar berijdbaar gehouden in het belang van de economie tussen beider landen.

Dit bericht is geplaatst in dagboek, Indiareis 2015. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *