fietsen langs de Afghaanse grens

Vanuit Kalai-Khumb volgt de M41 ofte Pamir Highway de Panj.  Deze woeste rivier is de grens met Afghanistan en al die tijd konden we aan de overkant het Afghaanse leven gadeslaan, alsof we door dit verguisde land heenreden.   Armzalige lemen woningen, velen zonder glasramen, een lange aarden weg op en af, langs de Panj.  Quasi geen verkeer : af en toe een moto waar ze met 2 op zitten en sporadisch een auto ; op een afstand van méér 50 km komen er amper 3 auto’s voorbij.  Langs Tajiekse zijde gebroken asfalt met veel putten en keien, op en af, steeds kortbij de woeste Panj.  In de dorpjes waar we langskomen véél kinderen op straat die ons allen begroeten.  Opvallend veel Tajiekse vrachtwagens met grote containers en Chinese platte vrachtwagens die meestal in een konvooi van 3 of méér over de Pamir donderen, soms begeleid door militairen.  De slechte kwaliteit van het wegdek en het gebrek aan degelijk materiaal heeft tot gevolg dat er vaak defecte vrachtwagens langs de kant blijven staan.   In Korgovad hielden we het voor bekeken en sliepen in de Homestay van de eigenaar van een  plaatselijk restaurantje.  ’s Anderendaags legden we 68 km af naar Deh en hoewel we slechts 70 m hoger zaten dan de dag ervoor, klommen we toch 1064 m. We vernamen dat de Homestay gesloten was wegens het overlijden van de eigenaar.   De dorpsbewoners stuurden ons door naar een café  2 km verderop en daar mochten we slapen in de slaaphoek van Zamira en haar echtgenoot (zie leuke ontmoetingen (19)).  Toen we de volgende morgen ontbeten langs de kant van de weg zagen we aan de overkant hoe Afghanen met eenvoudig materiaal (schoppen en breekijzers) een pad willen herstellen over de rotsen, een titanenwerk.  Schoolkinderen kwamen in lange rijen de hoger gelegen berghelling af, op weg naar een school vele kilometers verder in een oase aan de rivier.  Wij fietsten verder en in Bakhrushan hadden we een aangenaam gesprek met een leraar Duits die eigenlijk Engels geeft in de dorpsschool.  (zie leuke ontmoetingen (19)).  Vanaf de kruising met de Bartang-vallei werd  de weg iets beter en kwamen er langere stukken hobbelig asfalt.  De Panj-rivier loopt hier door een brede vallei en met véél duinen en met talrijke meren.  In  Past-Khuf sliepen we in een Homestay die omgebouwd wordt naar een leuk en mooi hotelletje.  Geen water in huis, dus eventueel wassen in de ijskoude bergrivier in het dorp.  Zoals overal staan de toiletten hier buiten, enkele meters verderop.  Door het vele klimwerk en de slechte wegen van de laatste dagen krijgen we onze pedalen nog amper rond, en in Khorog zoeken we een hotelletje op waar we ons nog eens deftig kunnen wassen, een wasje doen en internetten.  Het leuke stadje ligt op 2100 m, aan de samenloop van 3 woeste rivieren : de Panj, de Ghund en de Shakhdara ; heeft een bekende universiteit, véél hostels en homestays en een leuke bazaar waar alle dagen wat te beleven valt … goed om op krachten te komen en na te genieten van het mooiste traject dat we tot nog toe fietsten !

Dit bericht is geplaatst in dagboek, Indiareis 2015. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *