leuke ontmoetingen (18)

Toen we zondagmiddag door het Centrum van Dushanbe kuierden zagen we aan een Gemeentehuis dat er een aantal trouwpartijen voltrokken werden.  Dat ging gepaard met veel muziek en dans.  Terwijl we het gebeuren gade sloegen werden we plots in het Engels aangeproken door Katherina die er eveneens stond te kijken met haar dochtertje.  Jullie zijn Belgen zei ze ! Hoe weet jij dat zo goed ? Nou ja zie ze, ik ben Duitse en ik werk hier sinds 4 jaar voor een belangrijke Duitse Bank, het zijn mijn laatste maanden in Dushanbe en dan verhuis ik naar Baku in Azerbaijan.  Er kwam een aangenaam gesprek op gang over hoe het leven is in Tadjikistan.  Het leven in Dushanbe beviel haar best, maar hier werken was wel moeilijk.  Een totale andere mentaliteit dan in Europa.  Haar dochtertje was amper 6 maand toen ze naar hier kwam, zit nu in een Engelse kleuterklas en spreekt ondertussen 4 talen : Duits, Engels, Tadjieks en Russisch.  Wij vertelden van ons fantastische reis en zij hoopte ooit eens een fietsreis te kunnen maken want het sprak haar erg aan.  Na een half uurtje namen we afscheid en liepen verder door het mooiste park van Dushanbe : het Rudaki-park.

Op de dag van het Suikerfeest sliepen we bij een gezellige familie in het kleine dorpje Pastirog.  Over een kramakkelige brug reden we het erf van de woning op.  We werden onmiddellijk uitgenodigd om aan te liggen op het terras, aan de feesttafel die vol lag met broodjes en tientallen soorten koekjes van eigen makelij, snoepgoed en chocolade, druiven en fruit uit de tuin.  Alle buren kwamen snoepen van de rijkelijke feesttafel.  De mensen spraken alleen Tajieks en kenden geen Engels.  Het gezin heeft 5 zonen en 1 dochter. De oudste zoon is militair, getrouwd en woont met zijn vrouw Safia en zijn zoontje Sansaintjohn in bij het gezin.  De schoondochter doet al het werk in het gezin.  De 2° zoon werkt in Rusland en de 3° zoon in Dushanbe. De 2 jongste zonen gaan alle dagen 7 km te voet door de bergen naar de school in Safedoran, 300 m hoger gelegen.  Het dochtertje zit op internaat 20 km van huis.  Met gebarentaal en foto’s konden we min of meer converseren en onze gezinssituatie uitleggen en foto’s tonen van Europa.  ’s Avonds toen het frisser werd, verhuisde de feesttafel naar de enige leefruimte van het gezin en werd er gedanst op Russische muziek.

de Duitse Katherina met haar dochtertje in Dushanbe

de Duitse Katherina met haar dochtertje in Dushanbe

de feesttafel op het Suikerfeest ... teveel keuze om van alles eens te proeven

de feesttafel op het Suikerfeest … teveel keuze om van alles eens te proeven

Dit bericht is geplaatst in Indiareis 2015, Leuke ontmoetingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *