Leuke ontmoetingen (17)

Een 30-tal km voorbij Qarshi stopten we aan busstationnetje en gingen een cola drinken.  We kwamen in een restaurantje terecht waar 5 collega-vrienden van een oliemaatschappij zaten te eten.  Druppelsgewijs vervoegden zich andere collega’s  bij de groep.  Het is een traditie voor die groep om ’s maandags in de voormiddag daar samen te komen, de innerlijke mens te versterken en door te spoelen met voldoende Vodka.  Wij werden ook uitgenodigd maar bedankten wijselijk want we moesten nog 70 km fietsen.  Enkelen van hen spraken enkele woordjes Engels en zo konden we communiceren.

eten en drinken op de nieuwe werkweek samen met collega's

eten en drinken op de nieuwe werkweek samen met collega’s

’s Anderdaags ontmoetten we kort na ons vertrek een jong Pools koppel die van Dushanbe kwamen.  Ze spraken vlot Engels en er werd heel wat informatie uitgewisseld in beide richtingen.  Zij waren héél véél fietsers tegengekomen op de Pamir-Highway, vooral richting China.  Ook onze vriend Luc waren ze tegengekomen.  We gaven adressen van overnachtingsplaatsen met registratie, net hetgeen zij nodig hadden.  Na een halfuurtje namen we afscheid en ieder vervolgde zijn weg.

Tegen valavond kwam uit de andere richting een breed lachende en zwaar beladen Japanner aangereden, hij was op weg naar Europa maar ging België waarschijnlijk niet aandoen.  Wij gaven hem informatie over overnachtingsmogelijkheden op de weg naar Buchara, een stad hij zeker moest aandoen.  Hij bedankte voor de nuttige informatie en verdween uit het gezichtsveld.

Onze laatste dag in Oezbekistan ontmoetten we een Belgisch-Frans koppel, Etienne en Marion, die van Singapore naar Frankrijk fietsen en juist een jaar op weg waren.  We wisselden heel wat informatie uit en konden nog eens Frans spreken.  Etienne is afkomstig van Ottignies, maar het koppel woont in Brussel.  Ze reden beiden op een fiets van “la Maison du Vélo” uit Schaarbeek.  Ze vonden dat de wegen hier in Oezbekistan er erg goed bijlagen tegenover de Pamir Highway, maar ja ze reden pas 25 km in Oezbekistan.  Ze zullen misschien minder lachen als ze tussen Denov en Buchara kilometerslang op grind- en zandwegen moeten rijden met veel putten tussenin.

leuke ontmoeting met een Brussels koppel in onze laatste kms van Oezbekistan

leuke ontmoeting met een Brussels koppel in onze laatste kms van Oezbekistan

Tegen 14.30 uur kwamen we aan de grens en zie, daar stond een Duitse fietser die we reeds eerder ontmoetten in het Seven-Hostel in Teheran.  Hij was ziek geworden onderweg en kwam vandaag 17 september op zijn allerlaatste visa-dag over de grens.  Daar deden de Oezbeken geweldig moeilijk over en we hebben hem die dag niet meer gezien, noch de blonde Zweedse die hem vergezelde.  We zullen hem wellicht op de Pamir nog tegenkomen.

Het was reeds erg laat toen we de Tajiekse grens verlieten en reden in snelle vaart over perfect asfalt naar de 1° stad Tursunzoda, z’n 15 km verder, waar we in het duister aankwamen.  Gelukkig was er een vriendelijke jonge man die ons met zijn onverlichte fiets door de stad leidde naar het enige hotel.  De receptioniste kwam ons tegemoet en hielp ons in perfect Engels bij het inchecken, toonde ons de kamer, wees een prive room aan waar we onze fietsen konden plaatsen en namen dan afscheid van haar want ze was reeds van 6 uur aan het werk en haar 2 zoontjes wachtten thuis op haar.  Na een halfuurtje bestelde Agnes 2 biertjes via de roomservice en zie, wie kwam ze brengen … de Engelstalige van de receptie, wij vermoedden dat ze de Manager van het hotel was en dus haast onmisbaar !

Op 15 km van Dushanbe kwamen we een Fransman tegen die vertrokken was vanuit Bangkok in Thailand en met het Belgisch-Franse koppel Etienne  &  Marion de Pamir-Highway had gereden.  Hij was vol lof over de Pamir, behalve over de kwaliteit van de wegen.  Hij vertelde ons dat hij bij Warmshowers Véro had geslapen en dat dat een echte ontmoetingsplaats is van trekkers.

Wij kozen in Dushanbe voor het “Green House” Hostel en ontmoetten er trekkers van over de hele wereld : een Fransman op wereldreis met een Jeep, een Australiër op wereldreis met de moto, een Chinees, de Zwitser die ons kort voor Mashhad inhaalde, de bemanning van het kleine autootje van het Mongol-team die Buchara in het zelfde hostel zaten als wij.  Op onze kamer sliep een Israëlitisch koppel, die zich verplaatsen met den duim en het openbaar vervoer.

ontmoeting met Fransman enkele kms voor Dushanbe

ontmoeting met Fransman enkele kms voor Dushanbe

Dit bericht is geplaatst in Indiareis 2015, Leuke ontmoetingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *