door Tadjikistan … (1.141 km)

dag 176 : 20 km door Niemandsland tot Bordobo, de Kirgizische grenspost, dan afdalen naar Sary-Tash
dag 175 : over een bergpas van 4.137 m en dan naar de Kizil Art Pass, 4.336 m hoog, tevens de Tajiekse grenspost
dag 174 : aankomst in Karakul aan het gelijknamige meer
dag 173 : over de hoogste bergpas (4.655 m) naar het Karakul-meer
dag 172 : aankomst in het armzielige stadje Murghab
dag 171 : van Alichur naar Murghab, slapen we in het godvergeten gat Mamazair op bijna 4.000 m
dag 170 : over een bergpass van 4.281 m en afdalen naar Alichur op 3.863 m
dag 169 : naar de zwavelbronnen van Jelondy, 3538 m hoog
dag 168 : van Khorog naar Shitam op 2800 m hoogte (zie leuke ontmoetingen (21))
dag 167 : uitzieken in Khorog en remblokjes fietsen vervangen
dag 166 : rustdag in Khorog
dag 165 : op M41 tot Khorog, slapen in Guesthouse
dag 164 : op M41 naar Past-Khuf, slapen in Homestay in renovatie
dag 163 : verder langs Panj-rivier naar Deh en slapen bij Zamira
dag 162 : vertrek richting Khorog langs de Panj-rivier en langs de Afghaanse grens, slapen in Korgovad  in een Homestay
dag 161 : dagje rust in Kalai-Khumb in een Homestay
dag 160 : eerst 20 km klimmen naar pass op 3252,8 m, dan dalen, mooie maar moeilijke afdaling naar Kalai-Khumb op 1300 m aan gemiddelde van 10 à 12 km/uur !!!
dag 159 : SUIKERFEEST, klimmen over barslechte weg naar pass, maar in Pastirog op 2120 m slapen we bij een familie
dag 158 : begin van de M41 of Pamir Highway, slapen bij Jusef, een eenvoudige woning in Damob
dag 157 : over bergpas van 1772 m en in Komsomolobod slapen we in een gemeenschapslokaal van de Moskee
dag 156 : vertrek uit Dushanbe, richting Pamir.  Na 65 km stoppen we op de flank van een bergpas op 1600 m in Shashmasor voor wildcamping
dag 155 : dagje rusten in Dushanbe
dag 154 : vandaag juist 5 maanden onderweg … GBAO-permit aanvragen voor de Pamir Highway
in Dushanbe
dag 153 : ritje van 60 km naar Dushanbe
over perfect asfalt tussen duizenden vlaggen en een erehaag van militairen en politieagenten
dag 152 : 3 ½ uur doorgebracht aan de Oezbeekse grens, maar aan de Tadjiekse grens was alles in kannen en kruiken op minder dan een ½ uur.  Tegen 18 uur eindelijk terug de baan op asfalt zo vlak als een biljarttafel naar de 1° stad Tursunzado, waar we in de duisternis aankwamen

Dit bericht is geplaatst in Algemeen, Indiareis 2015, route. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *