tot rust komen in een Oosterse stad … (Buchara)

Met een strakke kopwind reden we 75 km naar de eerste grote stad in Oezbekistan … Buchara, ondanks een bevolking van 250.000 inwoners valt daar weinig van te merken in het stadsbeeld.  Een rustige stad met vele oude gebouwen uit de Perzische tijd.  Werelderfgoed op de Unesco-lijst.  Vele hotels en shops, maar allen geïntegreerd in het gerestaureerde patrimonium.  Kortom een stad die rust uitstraalt.  Het is ook de eerste stad waar we een zéér internationaal publiek treffen … zelfs Belgen !  Niemand valt je lastig, niemand roept je binnen, alleen de geldwisselaars van de zwarte markt die tref je overal aan en overal krijg je 5.000 Som voor één Euro, terwijl de officiële markt 2.796 Som bedraagt voor één Euro … we kunnen er alleen maar goed bij varen ! Pinautomaten zijn er niet in Buchara, maar we vonden 2 banken waar we dollars konden krijgen.  Bij Kapitalbank had je met Visa na enkele minuten je dollars in je geldtas maar … bij Asaka-bank met Master-Card was het wat omslachtiger.  Véél papierwerk met carbonpapier, zeker 10 handtekeningen, langslopen in 2 bureau’s op ’t verdiep en dan mocht ik beneden aan de kassa passeren om mijn dollars te ontvangen.  Een half uur om wat dollars te pinnen, wat een verschil met Turkije !!!  Het verkeer in Oezbekistan is alleszins véél rustiger dan in Iran en de meeste gebruikte personenwagens zijn de kleine DAEWOO-busjes en CHRYSLER-wagens.  De Daewoo-busjes worden vooral ingezet in het Openbaar vervoer, doch ook als vrachtauto en taxi.  Anderzijds wordt er héél véél gefietst en stappen de kinderen vaak vele kms te voet naar de scholen die allen ver buiten de dorpscentra liggen, en net als in Turkmenistan dragen ALLE schoolkinderen een uniform. Zowel in Turkmenistan als in Oezbekistan is ons kleine landje België goed gekend van het voetbal : we zijn hier niet een beetje fier dat we z’n goede talentvolle voetballers hebben die in het verre Oosten over de lippen van de gewone man gaan … Eden Hazard, de meest vernoemde, maar ook Kevin De Bruyne, Vincent Kompany, Marouane Fellaini, Romeo Lukaku en Thibaut Courtois worden regelmatig vernoemd, evenals Anderlecht en Bruges, maar soms ook Bruxelles.  Een jongeman kende België van de Chocolade !   Zo kunnen we gemakkelijker communiceren. Het meest indrukwekkende gedeelte van de “zijderoute” of “gouden route” loopt door Oezbekistan, meer bepaald door de steden Buchara, Samarkand en Khiva.  Vele prachtige Karavanserais, Moskeeën en Madrassa’s … het was zeker een uitgebreid bezoek waard.  In het guesthouse waar we verbleven werden we verwend met gerechten uit de typische Oezbeekse keuken met veel verse groenten en fruit, voor een spotprijs waarvoor we zelf niet konden koken. Omdat de grenspost van Panjikent tussen Samarkand en Dushanbe gesloten is vanwege de vele mijnvelden, fietsen we niet via Samarkand, maar volgen een meer zuidelijke route naar Tajikistan via de stad Qarshi.

Dit bericht is geplaatst in dagboek, Indiareis 2015. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *