leuke ontmoetingen (14)

een gewone familie in hun huisje kort bij de Universiteit van Bojnurd

een gewone familie in hun huisje kort bij de Universiteit van Bojnurd

In Bojnurd werden we van de straat geplukt door een jonge man die erop stond dat we bij hem thuis kwamen slapen.  We maakten er kennis met zijn echtgenote, haar jongste zusje en haar moeder.  We dronken uitgebreid thee, communiceerden met google-translate en kregen een heuse diner met spaghetti, groenten en yoghourt aangeboden.  Nadien keken we nog naar familiefoto’s en foto’s van onze reis door Europa.


In Shervan gingen we ’s morgens op zoek naar brood, maar werden even later binnengeroepen op de redactie van een  plaatselijke krant.  Gezien geen van de redacteurs een woordje Engels kende gebeurde het interview volledig via google- translate en tikte de reporter zijn vragen in het Perzisch uit op een in plastiekfolie verpakt klavier.  Via de translater konden wij dan onze antwoorden weergeven.  Intussen kregen we thee, gebakjes en een fris fruitsapje.  We moesten echt aandringen om de reportage af te sluiten, zoniet zaten we daar ’s middags nog.

Zowat 100 km voor Mashhad werden we ingehaald door een jonge Zwitser die naar Singapore rijdt.  Hij had krak dezelfde groene fietstassen als Guido en informeerde bij ons naar een nieuwe fietsband want zijn achterband was helemaal versleten.  Wij zeiden hem dat in de steden voldoende fietsenmakers aanwezig zijn maar konden hem niet bevestigen of de banden hier van goede kwaliteit zijn.  Hij was de dag ervoor enkele leden van een fietsgroep uit Esfahan tegengekomen en reed nu in hun zog naar Mashhad.   Enkele kms verder ontmoetten we de hele fietsgroep op een rustplaats waar zij ons uitnodigden voor het ontbijt.

Aangekomen in Mashhad stopten we voor een tegelwinkel.  We werden onmiddellijk binnengeroepen om thee en frisdrank te drinken en kregen er gebakjes aangeboden.  Mohammed Rezi en zijn vriend Mohammed Amin werken samen in de winkel.  Mohammed Rezi stelde alles in het werk om een onderkomen voor de nacht te zoeken, maar gezien bijna alle hotels in Mashhad dezer dagen volgeboekt zijn, stelde hij uiteindelijk  voor om te overnachten in hun kleine woning even verderop.  We waren echt verwonderd in welke omstandigheden sommige mensen wonen : piepklein binnenkoertje, living van amper 3 op 4, piepklein sanitair, piepklein keukentje, kleine slaapkamer van nog geen 6 m², geen meubels, enkel een tapijt en wat kussens.  Bij die 2 Mohammeds sliepen ook nog 2 mannen van de carwash … uiteindelijk slapen die mannen daar alleen maar.  Na het avondmaal keken de mannen vol belangstelling naar de fotoreeks van onze fietstocht door Europa.  We wilden die mannen niet verder tot last zijn in hun piepkleine huisje en hebben in het centrum van Mashhad een betaalbaar hotelletje gevonden.

In een winkelgalerij in Mashhad ontmoetten we een Duits gezin uit Stuttgart.  De jonge dames spraken ons onmiddellijk aan, vroegen waar we vandaan kwamen en wat ons naar Mashhad bracht.

 

Dit bericht is geplaatst in Indiareis 2015, Leuke ontmoetingen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *