op weg naar de grote stad …

Tabriz, de eerste drukke stad waar we in Iran doorreden, was zeker een bezoek waard.  We sliepen in een eenvoudig hotelletje rechtover de Grand Bazar.   Dit complex met een totale oppervlakte van 7 km² is de grootste aangeschakelde overdekte markt ter wereld en is door de Unesco opgenomen in het wereldpatrimonium omwille van zijn uitzonderlijk mooie achitecturale gangencomplex.  Het is een echt doolhof van smalle straatjes en steegjes, waar je zowat alles kunt kopen, maar gegroepeerd per specialiteit.  Het is er ontzettend druk en vaak ziet het er zwart van het volk.

de Grand Bazaar van Tabriz

de Grand Bazaar van Tabriz

De zus van de Iraanse fietstrekker die we in Turkije ontmoetten had één van haar beste vriendinnen op ons afgestuurd om ons door de stad te gidsen.   De laatste avond in Tabriz trokken we naar het El-Gölü park en maakten er kennis met de plaatselijke klub van wielertoeristen : mannen en vrouwen die tweemaal per week naar het grootste park van Tabriz fietsten om na een gezellig rondje thee-drinken terug naar de stad te rijden.   Bij het buitenrijden van de stad haalden we een fietstrekker in.  Het bleek Mohamed te zijn, een Turk die zijn jaarlijkse vakantie besteedde aan een rondje Iran. Hij sleurde een tentje en een grote pot honing mee op zijn DAHON-plooifietsje en hij was jaloers op onze goed uitgeruste fietsen ; we gaven hem veel goede raad over trekkingsfietsen en namen afscheid na 50 km samenfietsen in Bosterabad.
DSCN2356
We fietsten nog een eindje door en sliepen die avond in het gemeentelijk park van Tikmeh Dash.  Enkele omliggende bewoners kwamen een praatje maken en stelden  hun garage terbeschikking om onze fietsen veilig te stallen.  ’s Anderendaags vervolgden we onze weg langs de nogal drukke E32, maar er was geen aanvaardbaar alternatief.  Het werd een zeer snelle rit (gem. méér dan 20 km/u en amper 22 hmeters) naar Myaneh, waar een luxe-kamer hadden in een theatchers-house.   De dag nadien reden we weer door een mooi berglandschap maar was er helemaal geen accommodatie voorhanden.  We wilden in het kleine dorpje Nik Pay wildkamperen, maar dat werd ons afgeraden en uiteindelijk werden we uitgenodigd bij een zéér eenvoudige familie om er de nacht door te brengen.  Een leuke avond waar we met veel gebarentaal konden antwoorden op de vragen van ons gastgezin.  Daags nadien was een snipperdag en reden we na 41 km de vrij grote stad Zanjan binnen, druk verkeer in de binnenstad, maar wij werden via “warm showers” ondergebracht in een gastgezin aan de stadsrand en beleefden er een fijne avond met de gastheer en tweelingszussen.  We genoten van een prachtig nachtelijk stadspanorama op een uitzichtpunt 400 m boven de stad.  Intussen had Agnes vernomen dat Luc Segers nog altijd in Teheran zat en we wilden hem nog wel eens zien, maar zaten nog 330 km van Teheran.  We hebben dan een enorme inspanning geleverd om in 3 dagen onder een temperatuur van boven de 40° naar Teheran te fietsen.  Door Karaj, de grootste voorstad van Teheran rijden was een echte marteling : superdruk verkeer onder een verzengende hitte.  30 km voor Teheran namen we een eerste stads-highway (!!!) en om 19 uur stipt reden we het Se7en-Hostel in de bovenstad van Teheran binnen, een ontmoetingsplaats van wereldreizigers, waaronder DE Luc ! … Welkom in Teheran !

uitbreiding van Teheran langs de Hemmet City Highway tegen de bergen

uitbreiding van Teheran langs de Hemmet City Highway tegen de bergen

Belgische fritjes in een fastfood restaurant, wat kan dat smaken !!!

Belgische fritjes in een fastfood restaurant, wat kan dat smaken !!!

Dit bericht is geplaatst in dagboek, Indiareis 2015. Bookmark de permalink.

3 Responses to op weg naar de grote stad …

  1. jos en wiske schreef:

    Dag Guido en Agnes,

    Jullie zijn toch wel echt kampioenen, zoveel kilometers en dan nog heel dikwijls in extreme weersomstandigheden, ge moet het maar doen. Hoed af’ !!!!!
    Maar wat voor ervaringen, super….. om nooit te vegeten. We volgen jullie en wensen het allerbeste. Wees voorzichtig hè !

    Vele groetjes,
    Jos en Wiske – Wanakkam

  2. Vermincksel Erik schreef:

    Dag fietskrakken,
    Zoals ik jullie ken : passen zich aan alles aan, doorzetters en wanneer het wat moeilijker ging altijd positief blijven. Chapeau bas ! Het gaat jullie goed ! Erik

  3. Hallo Ghiedo en Agens, na zoveel dagen heb ik de tijd genomen om jullie avontuur te lezen via mijne tablet, ik sta paf als ik dat allemaal lees en heb heel veel respect en bewondering voor wat jullie nu doen! Wees voorzichtig en geniet er verder van.???? gr Sonia en Luc

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *