door Iran …

dag 137 : morele voorbereiding om Iran te verlaten, laatste overnachting in Iran in Doosty Hotel, op 1,5 km van de grenspost met Turkmenistan !!!
dag 136 : de zwaarste beklimming in Iran, kort maar geweldig steil en nadien wondermooie afdaling door een mooi woestijnlandschap, effen op de tanden gebeten, en zie we komen aan in Sarakhs, het eindpunt in Iran
dag 135 : moeilijke rit naar Madzduvand en wildcamping achter de moskee
dag 134 : rustdag in Mashhad
dag 133 : rustdag in Mashhad
dag 132 : rustdag in Mashhad
dag 131 : van de bovenstad naar het Centrum van de stad langs de Highways en afhalen Visum Turkmenistan
dag 130 : langs landelijke wegen naar Mashhad en eindeloos zoek naar een overnachtingsplaats
dag 129 : de snelste rit van onze hele tocht : 200 m dalen naar Chenaran met een lichte rugwind (gem. 24 km/u)
dag 128 : vandaag stijgen we geleidelijk aan naar Quchan
dag 127 : hevig onweer en stortregens, amper 18,3° bij ons vertrek naar Shirvan
dag 126 : mistig en koud (20,4°), lange afdaling daarna stevige klim naar de mooie stad Bojnurd, waar hevig onweer vlak na onze aankomst bij een familie
dag 125 : door deel van Golestan Park in de regen !!! naar Rode Kruis-post van Sharman Bid
dag 124 : we rijden naar de mooiste streek van Iran : het Golestan National Park – slapen in de Rode Kruis-post van Tangrah ... we hebben intussen de kaap van de 7.000 km gerond !!!
dag 123 : vandaag 4 maanden onderweg !!! via Aliabad naar Azad Shahr, waar onaangename ontmoeting (verhaal volgt)
dag 122 : van de Zee naar Gorgan, waar geslapen bij een zeer warme en leuke familie (verhaal volgt)
dag 121 : relatief vlakke weg langs Sari, Neka en Beshahr naar Bandar-e-Gaz aan de Kaspische zee !!!
dag 120 : afdaling naar Amol (98 m hoog) en verder naar Babol en Qa’em Shahr
dag 119 : over de top van de Eman Zadeh Hashem Pass, 2.697 m hoog, dan afdaling naar zeeniveau over méér dan 100 km, slapen bij de baas van een chic Restaurant, halverwege de afdaling
dag 118 : vrijdag = Iraanse zondag, relatief rustig in de stad en eindelijk terug op onze fiets voor rit van 1.050 km naar de heilige stad Mashhad … na 20 km begin beklimming van Iraans hoogste bergpas … wildcamping ergens halverwege
dag 117 : naar Turkmeense Ambassade voor Visumaanvraag
dag 116 : EINDELIJK Visum Oezbekistan ontvangen !!! weer 150 $ armer, en nu hop naar Turkmeense Ambassade voor Visumaanvraag, maar … ze was gesloten i.p.v. gisteren, en zo blijven we maar lopen …
dag 115 : visum Oezbekistan afhalen maar we stonden voor een gesloten deur, want dinsdag 11 augustus = Holyday in Iran, dus alles gesloten, behalve de Chinese en de Turkmeense Ambassade

dag 114 : naar Politiebureau voor Vreemdelingen Zaken voor de verlenging van ons Iraans Visum … 20 dagen gevraagd en 21 dagen gekregen.
dag 113 : gewandeld door de binnenstad, genietend van de mooie parken
dag 112 :website bijgewerkt en de fietsen een beetje gekuisd
dag 111 : vrijdag 7 augustus = Iraanse zondag
dag 110 : naar de Chinese Ambassade voor een visumaanvraag, weeral een nyet, aanvraag in Teheran voor ons alleen mogelijk vanaf 5 september ! Waarom ? Geen reden
dag 109 : naar Pakistaanse Ambassade voor aanvraag Visum ==> geweigerd omdat ze in Teheran alléén visa’s afleveren voor de zuidelijke grens met Iran, en daar is het op dit ogenblik levensgevaarlijk ; wij willen een visum voor de Chinees-Pakistaanse grens in het Noorden waar het veilig is.
dag 108 : aanvraag voor Visum op de Oezbeekse Ambassade in Teheran
dag 107 : 2° bezoek aan Belgische Ambassade voor afhalen van LOI’s (= Letter of Invitation) in Teheran
dag 106 : rustdag in Teheran
dag 105 : vandaag 1 augustus 2015, rustdag in Teheran – we hebben intussen 6.500 km in de benen !!!!!!!!
dag 104 : vrijdag = Iraanse zondag, verhuis van de bovenstad in Teheran naar de benedenstad 400 m lager
dag 103 : bezoek aan de Belgische Ambassade in Teheran
dag 102 : onder een loden zon, bij méér dan 42° en langs drukke drukke highways rijden we Teheran binnen langs de bovenstad (bijna 1600 m hoog) en dat allemaal om de Luc nog eens te zien die naar Mashad ging vertrekken
dag 101 : drukke en lange rit van 98 km naar het stadje Abyek
dag 100 : marathonrit  van 132,50 km bij 38° naar Takestan
dag 99 : heuvelachtig parcours naar Zanjan (500.000 inw.),  waar we genoten van een prachtig panorama by night
dag 98 : langs E32 naar het kleine dorpje Nik Pay, waar we bij een eenvouduige familie konden slapen
dag 97 : via de E32 naar Myaneh, waar we via “Warm Showers” in een prachtige hostel terechtkwamen
dag 96 : via een bergpas van 2102 m naar Tikmeh Dash
op 1875 m waar wildcamping in gemeentelijk park
dag 95 : bezoek aan Tabriz en ontmoeting met fietsvrienden
dag 94 : Nationale Feestdag, bezoek aan Tabriz
dag 93 : korte maar vermoeiende rit naar Tabriz, overnachting in Hostel Mashhad
dag 92 : 19 juli  => 3 maanden onderweg, naar Sufiyan, ook Soofian geschreven en overnachting bij Karim in Shabestar
dag 91 : langs highway E32 naar het zielige stadje Khashk Saray, zéér véél vrachtwagens en wildcamping buiten de stad

dag 90 : langs highway naar Qara Ziya’Eddin, ritje van 90 km en overnachting bij zéér sympathieke familie uit Tabriz
dag 89 : Turks / Iraanse grens in Bazargan en verder doorfietsen naar Maku

Dit bericht is geplaatst in Indiareis 2015, route. Bookmark de permalink.

2 reacties op door Iran …

  1. Mario en martine schreef:

    Hallo Guido en Agnes,

    Al 3 maanden onderweg, een dikke proficiat alvast. Om de paar dagen een goed verhaal met foto’s onderweg, echt knap. Ik volg de tour de France maar dagelijks kijk ik ook als er weer een anekdootje op jullie blog is bijgekomen, zeker zo interessant als de tour. Een vraagje : hoe is het met jullie fietsen ? Al stukken gehad buiten de kapotte band? Want na 5000km veronderstel ik toch dat je misschien het één en het ander hebt moeten vervangen.
    Nog heel veel geluk, een goede gezondheid en leuke avonturen.
    Groetjes van Martine en Mario

  2. Vermincksel Erik schreef:

    Hetgeen ik al eerder dikwijls gedacht heb, lijkt waar te zijn : dit is voor mij een gemiste kans om zoiets mee te maken. Jullie verslagen en foto’s zeggen genoeg. De ziel die jullie erin leggen is lovenswaardig en doet ons hunkeren naar meer. Het feit dat jullie tijdens de Ramazan door Turkije hebben gefietst, was bijzonder maar heeft het jullie er toch niet makkelijker op gemaakt blijkbaar. We kijken er al naar uit wat jullie allemaal in Iran nog gaan beleven. Het gaat jullie goed en tot binnenkort. Je fietsvriend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *