Agnes stapt naar Rome via Assissi

Op zaterdag 15 april 2017, Paaszaterdag,  vertrekt Agnes op bedevaart naar ROME.  Die dag heeft voor haar een speciale betekenis : die dag zou haar vader Paul exact 90 jaar geworden zijn.  Ze wil er een rustige tocht van maken en genieten van de natuur onderweg.  Ze denkt in Rome aan te komen einde juli 2017.
Net zoals tijdens onze bedevaartstocht naar Santiago de Compostela zal ze regelmatige verslagjes publiceren van haar avonturen onderweg.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

Agnes vertrekt op bedevaart naar Rome op Paaszaterdag, 15 april 2017

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

enkele bedenkingen en cijfermateriaal na zo’n lange reis …

waar we van genoten hebben …

na z’n lange en prachtige reis willen we toch enkele bedenkingen neerschrijven :

  • Bedankt aan allen die ons steunden
  • Bedankt aan Erik voor het fijne gezelschap tot in Passau
  • We genoten van de mooie fietsroutes door Duitsland
  • We genoten van de Donau-fietsroute door Oostenrijk, Slowakije en Servië
  • We genoten van het binnenland van Hongarije
  • Servië (Serbia) overtrof onze stoutste verwachtingen : zéér vriendelijke en hulpvaardige bevolking, mooie natuur langs de Donau en lekker eten
  • We genoten van de Turkse “cay” en het zeer gevarieerde landschap
  • We genoten van de Iraanse gastvrijheid en de contacten met de plaatselijke bevolking
  • We genoten van Buchara in Oezbekistan, terecht een mooie stad op de Zijderoute
  • We genoten van het uitzonderlijke landschap op de Pamir Highway en de contacten met de geïsoleerde bevolking
  • We genoten van het zicht op Afghanistan, zo kort bij …
  • We genoten van het uitzonderlijk mooie en ruwe landschap in Kirgyzstan
  • We genoten van het platteland in India, thee drinken langs de weg en eten aan een kraampje langs de weg
  • We genoten van de vele leuke ontmoetingen onderweg
  • Bedankt aan alle mensen die ons dag in dag uit volgden via de website of whats app

 

Een beetje cijfermateriaal :

  • Totaal aantal kilometers gefietst : 11.522 km
  • Aantal landen doorkruist : 15 landen
  • Tijd onderweg : 222 dagen = exact 7 maanden
  • Aantal regendagen : 19, waarvan 4 in Duitsland en 12 in Turkije aantal sneeuwdagen : 2
  • Langste verblijf : 50 dagen in Turkije en 50 dagen in Iran
  • Kortste verblijf : 5 dagen in Turkmenistan
  • Totaal aantal hoogtemeters : 81.107 hms
  • Laagste punt : – 3,40 m tussen Qa’em Shahr en Bandar-e-Gaz (Iran)(langs de Kaspische Zee)
  • Hoogste punt : 4.655 m de Ak-Baital-pas op de Pamir Highway
  • Gemiddeld aantal kilometers per dagetappe : 72,01 km / dag over 160 fietsdagen
  • Aantal dagetappes van méér dan 100 km ==> 21
  • Langste beklimmingen : 57,25 km van Trabzon (20 m) naar de Zigana-pass (1.812 m) in Turkije en 57,72 km van Teheran (1307 m) naar de top van de Eman Zadeh Hasham Pass (2698 m)
  • Langste afdaling : 65 spectaculaire kms, vanaf de tunnel op de Too-Ashuu Pass op 3.180 m naar Kara-Balta op 780 m (totaal 2.400 meters gedaald)
  • Hoogste snelheid : 74,03 km/u in de rit van Bayburt naar Askale (afdaling pas 2.409 m)
  • Hoogste grensovergang : 4.336 meter op de Kyzyl-Art pas, de grens tussen Tadzjikistan en Kirgizië
  • Hoogste gelegen overnachting : Mamazair op 3.989 m, naast Neizatash Pass (4.040 m) op Pamir Highway (Tadjikistan)
  • Hoogste gelegen stad op onze weg : Murghab op 3.650 m (Tadjikistan) … hebben er ook geslapen !
  • Aantal ongevallen : 2 (zonder veel schade)
  • Aantal platte banden : Agnes = 2 (in Turkije en in India) Guido = 0
  • Fietsproblemen : geen !
  • Langste dagafstanden : marathonritten  van Zanjan naarTakestan, 132,50 km bij een temperatuur van 38° (Iran) en door de desert (woestijn) en een archi slechte weg van Uch-Adzhi  naar Turkmenabat over 135,07 km bij een temperatuur van 36° (Turkmenistan)
  • Kortste dagafstand : in India op 7 november, van Palwal naar Hodal =  34,11 km
  • Meeste hoogtemeters op één dag : in Turkije op 10 juni van Saraçakaya naar Nallahan : 1657 hms over 79 km !!!
  • Snelste daggemiddelde : in Iran op 25 augustus, rit van Quchan naar Chenaran, gemiddelde van 23,88 km/uur over 81,60 km
  • Laagste daggemiddelde : op 25 september, rit van Pastirog naar Kalai-Khum (Pamir highway), gemiddelde van 8,36 km/uur over 54,63 km met 1150 hms
  • Algemeen gemiddelde over totale afstand : 17,22 km / uur over 11.522 km
  • Steilste beklimming : 600 m à 22 % naar jeugdherberg van Passau (Duitsland)
  • Aantal ferry’s : 2 (Hongarije en Turkije)
  • Aantal taxi’s : 3 (Sary Tash – Osh (195 km) ; Kochkor Ata – Bishkek (568 km) en Guna – New Delhi (666 km))
  • Aantal vluchten : 2 (van Bishkek naar New Delhi – 3 u) en Delhi – Zaventem – 9,5 uren
  • genieten van goed bewegwijzerde fietsroutes in Duitsland

    genieten van goed bewegwijzerde fietsroutes in Duitsland

    profiel van een rit in Turkije

    profiel van een rit in Turkije

Geplaatst in dagboek, Indiareis 2015, wist je dat ... | 1 reactie

de terugkeer

Op het einde van een lange reis komt de dag dat je beslist terug naar huis te keren, de dag waar je familie en vrienden naar uitkijken om je terug in hun armen te kunnen sluiten, een dag die je zolang mogelijk stil houd.  Ons Indisch visum liep tot 27 januari 2016 en gezien er in India niet overal  een goede internetverbinding is en ik onzeker was, had ik begin november onze terugvlucht reeds geboekt om er zeker van te zijn dat we voor 27 januari het land konden verlaten.  Normaliter vlogen we met vlucht 9W-550 van Jetairways op 20 januari 2016 van Hyderabad naar Abu Dhabi en op 21 januari met vlucht EY-57 van Abu Dhabi naar Zaventem.  Het heeft helaas niet mogen zijn.  Gezondheidsproblemen noopten ons vervroegd terug te keren.
Op dinsdag 17 november om 6.30 uur  vertrokken we per taxi naar Dehli.  De taxirit was een unieke ervaring ; reeds in Agra begrepen we dat de driver de weg naar Delhi niet goed kende en er een omwegje van méér dan 75 km maakte om de Yamina Highway te kunnen nemen.  Deze betalende autosnelweg is pas sinds 3 jaar open, maar er rijden amper auto’s op.   Bij het binnenrijden van Delhi, op z’n 35 km van de luchthaven, kwam onze taxi terecht in gigantische verkeersopstoppingen … highways met 6 tot 8 rijstroken, bumper tegen bumper …  en stelden we vast dat de taxidriver de luchthaven helemaal niet wist liggen en voortdurend aan naast rijdende wagens de weg naar de luchthaven vroeg.  Plots werd hij van de weg geplukt door de highway-politie omdat onze fietsen op het dak lagen gebonden, iets wat blijkbaar verboden is op de highways rond Delhi.  Na het betalen van een fikse boete (lees smeergeld) zonder enig ontvangstbewijs, mochten we onze weg verderzetten en dank zij de GPS van Agnes konden we de driver, die zelfs de aanwijzingsborden niet kon lezen, begeleiden naar de luchthaven.  Na lang zoeken bereikten we om 22 uur het hotel dat we vlakbij de luchthaven (op 6 km van T3) geboekt hadden.
’s Anderendaags moesten we uitchecken om 12 uur en we dachten dat we het gemakkelijkste naar  de luchthaven konden gaan.  Daar aangekomen waren we echt ontgoocheld dat we het luchthavengebouw niet mochten betreden.  In Delhi mag je immers pas het luchthavengebouw pas betreden  vanaf 6 uur voor de eigen vlucht, maar we hadden een nachtvlucht en rond de luchthaven was geen enkele bar of restaurant te bespeuren waar we onze wachttijd konden vullen.
In de vooravond mochten we, na strenge controle door militairen, het luchthavengebouw betreden, maar ook daar geen bars of restaurants die naam waardig om onze tijd verder op te vullen.  Het inchecken verliep vlot en na het betalen van 12 kg overgewicht mochten we met de fietsen, verpakt in een stevige plastiek, naar de scan voor een laatste controle.  Alles Ok, we zien wel hoe ze in Zaventem terechtkomen.
Thuis aangekomen waren de kinderen en onze familie zéér blij met onze onvoorziene terugkeer.  Al bij al vallen de gezondheidsproblemen best mee en was de oorzaak een totale uitputting van het lichaam.  Dus als afsluiter kunnen we besluiten : geniet van alle mooie dingen die je onderweg tegenkomt, we zouden deze reis zeker opnieuw willen herbeginnen, maar op onze leeftijd is het zéér belangrijk naar je lichaam te luisteren.

fietsen op het dak van de jeep gebonden

fietsen op het dak van de jeep gebonden

wachten op de luchthaven

wachten op de luchthaven

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

gezondheidsproblemen

De laatste week kreeg ik steeds meer pijn in de borststreek en werd het ook hinderlijk bij het fietsen.  Anderzijds was ik de laatste dagen ook niet echt meer te genieten : zenuwachtig, onzeker, ambetant, onredelijk, wantrouwig, ongerust, angstig … dus besloot ik in Guna, een vrij grote stad op onze weg, een dokter te raadplegen.  Ik vroeg aan de hoteldirectie een dokter die toch wat Engels kende en na enkele telefoontjes bracht de hotelmanager me bij één van de beste dokters van de stad.  Na een eerste onderzoek verwees hij me door naar een laboratorium om enkele testen af te nemen.  Hoewel het zondag was, zat de wachtzaal afgeladen vol en verdrongen de patiënten zich voor de balie om zo snel mogelijk geholpen te worden.  De hotelmanager kreeg het geregeld dat ik snel aan de beurt kwam, en na een bloedafname en een echografie kon ik naar het hotel terugkeren.
In de late namiddag moesten we terug  naar de dokter om de resultaten te bespreken.  Het was niet alarmerend, doch voor alle zekerheid stuurde hij mij door naar een groter ziekenhuis in Bhopal voor verdere onderzoeken.   Gezien de reputatie en de gebrekkige hygiëne in de Indische ziekenhuizen besliste Agnes dat we beter konden naar huis gaan.  Ze nam contact met Ethias-assistance, stuurde het medisch dossier door en nog geen uur later kregen we bericht dat ze ons gingen repatriëren.  Alles werd geregeld vanuit Shanghai, maar we zaten op bijna 600 km van Delhi en moesten zelf nog voor taxivervoer zorgen.  Volgens de hotelmanager was er in Guna een taxidriver die regelmatig naar de Mahatma Ghandi Airport in Delhi reed en dus bestelden we de taxirit voor dinsdag om 6 uur ’s morgens.

IMG_0746

Geplaatst in dagboek, Indiareis 2015 | Een reactie plaatsen

glamour en glitter

Tussen Gwalior en Guna liggen bitter weinig hotelletjes die aan onze hygiënische vereisten voldoen … dan maar afstanden van 100 km en méér overbruggen in de hitte en de smog.  In Shivpuri  hadden we een mooi hotel op de website gevonden, vlakbij de ringweg.  Helaas moesten we vaststellen dat de foto’s op de websites vaak mooier ogen dan de werkelijkheid.  Bovendien werkte het hotel maar matig omdat men na 4 dagen nog steeds Diwali aan het vieren was.  Als je dan ’s morgens om 6.45 u een ontbijt besteld kan je misschien eten tegen achten en niet ontbijten is zeker geen optie als je z’n lange dagafstanden hebt.  De natuur rond Shivpuri was mooi en we reden er rakelings langs een nationaal natuurreservaat met Bengaalse tijgers. ’s Anderendaags een lange wat ééntonige rit naar Guna, vaak stoppen in een truckstop voor een frisdrankje, doch enkele kms voor het centrum van Guna zagen we een mooi hotel liggen met een lange oprit. Net wat we nodig hadden om een dagje rust te nemen. We dachten, dat is niets voor ons, doch de prijs was buiten alle verwachtingen en zeker betaalbaar voor het geboden comfort.  Het hotel heeft mooie grasvelden en die worden alle dagen benut voor één of ander feest.  Toen we er toekwamen werden we door een aantal meisjes uitgenodigd op een verjaardagsparty van een 18-jarige.  Alle jongens en meisjes kwamen uit de begoede burgerij en volgenden onderwijs in het Engels bij een broedergemeenschap, ze waren allen mooi gekleed. Tegen de vijven was de partij afgelopen en bouwde men volop voort aan het decor voor een baby-borrel ’s avonds, waar men 400 man verwachtte.  Mooi uitgedoste dames, verzorgde kinderkledij,  veel licht, veel eten … wat een verschil met de straatbeelden, maar ook dit is India.  Glamour en glitter op de vele feesten van de begoede burgerij.  ’s Anderendaags was er een “RING” feest, een beetje vergelijkbaar met een verlovingsfeest bij ons … zelfde scenario als de dag ervoor : mooie kleurige klederdracht, heren in een zijden maatpakje, veel kleurige versiering, veel bloemen, veel licht, veel vuurwerk, heel veel volk.  De hele ceremonie speelt zich af op een podium en alle geschenken worden daar naartoe gebracht en gezegend.   De derde dag van ons verblijf was er nog een klein “RING”-feest waar toch méér dan 250 mensen aanwezig waren.  Telkenmale werden we door één van de gastheren uitgenodigd om deel te nemen aan het feest en de dis.

Om persoonlijke redenen hebben we in Guna beslist om onze tocht hier voorlopig af te breken en naar België terug te keren.

Geplaatst in dagboek, Indiareis 2015 | 4 Reacties

Nieuwe reeks foto’s van India staan op website : van Agra tot Guna

Geplaatst in Indiareis 2015 | Een reactie plaatsen

bekeken als een vis in een bokaal

Het fietsen in India valt beter mee dan gedacht.  Sinds Agra volgden we eerst de AH2, de AH3 (Agra – Mumbai) en de AH47.  Waarom langs de plattelandsdorpen rijden als er op die AH-wegen zoveel te zien en te beleven valt ; anderzijds is de bevoorrading langs die AH-wegen optimaal.  Na 2 à 3 uur rijden is het tijd om een theetje te gaan drinken langs de weg.  We stoppen dan aan een klein standje, ze  maken de zitbank vrij en ze beginnen verse Indische thee te maken.  Intussen komen er wat meer geïnteresseerden en gapen ons aan alsof we van een andere planeet komen.  De fietsen worden deskundig gecontroleerd maar tot nu toe blijven ze er goed af.  Ook op straat worden we langs alle kanten aangegaapt.  Onderweg stopt er wel eens iemand met een wagen om een praatje te maken.   Met Diwali was dat niet anders en kregen we koekjes en gesuikerde rijstbolletjes aangeboden.  Maar ze blijven ons aangapen en begrijpen niet waarom we zover gefietst zijn !!!  Toen we in Gwalior de Ringweg verlieten kwamen we terecht op de AH3 / AH47, één grote doorlopende baanwerf van bijna 100 km, zonder dat je bouwmaterialen of -machines zag staan … alsof de werf als maanden of jaren stilligt.  Ze leggen een 6-lane weg aan, op vele plaatsen nu al in perfekt asfalt op één van de beide rijrichtingen, maar de kunstwerken zoals bruggen, viadukten, rioleringen en geluidsmuren blijven in de wapeningen staan.  De nieuwe weg loopt vaak door dorpen maar de onteigeningen zijn nog niet in orde dus wonen de mensen er in half afgebroken huizen.  Overal langs de weg zie je mensen zitten en als we er voorbijrijden gaapt men ons aan.  Voorbijrijdende brommers blijven ons zolang nagapen dat ze bijna verongelukken omdat ze de weg niet in het oog hebben.  Het leven langs de weg blijft alle dagen boeien … net alsof we door een levend museum rijden.

DSCN5765

Geplaatst in dagboek, Indiareis 2015 | Een reactie plaatsen

fietsen in India

Op 6 november startten we onze fietstocht in Faridabad , een voorstad van Delhi, naar Palwal en Hodal, op de GPS onnozele dorpjes, maar in werkelijkheid steden van  75.000 inwoners of méér.  Het zou mooi zijn als we alle dagen langs het platte land zouden kunnen rijden, maar helaas is dat haast onmogelijk in deze regio.  Dus moeten we regelmatig op de highway fietsen, waar ook genoeg te beleven valt.  Opvallend daar is dat de wagens links moeten rijden, maar eigenlijk allemaal rechts rijden en links inhalen.  Het verkeer is hectisch in de steden, maar tussen de steden valt het best mee.

Heel vervelend in het Indische verkeer zijn de veelvuldige verkeersdrempels en de washborddrempels, een marteling voor lijf en leden.

In Hodal hadden we een bussness-boeking gedaan en zeiden dat we een boek schreven over onze reis en we absoluut wifi moesten hebben.   (zie leuke ontmoetingen) Het motel heeft zijn beste jaren gehad sinds de aanleg van de nieuwe highway Delhi – Agra.  

Ondanks dat het een highway is, was de weg naar Agra goed berijdbaar en niet overdreven druk. Doch op 20 km van de Taj Mahal was het ineens super-hectisch druk en schoven we met onze fietsen tussen de tuk-tuks, de fietsers, de stootkarren, de auto’s en de vrachtwagens mee richting centrum, waar we hotelletje hadden geboekt op de Taj East Gate Route op amper 1 km van de Taj Mahal.

We hebben iets met holydays tijdens onze reis, want van 9 tot 13 november vieren ze Dirwali, het feest van het licht voor de Hindi’s.  Ze versieren dan hun huizen met lichtende slingers en overal wordt vuurwerk afgestoken.   

Een groot probleem in India is het feit dat wifi niet zo verspreid is als men wel denkt en dat de stroomvoorziening heel regelmatig uitvalt.  Anderzijds zijn er veel ATM-apparaten in de straten maar is het pinbedrag meestal beperkt tot 10.000 roepies.

Geplaatst in Algemeen | Een reactie plaatsen

leuke ontmoetingen (28)

In Hodal hadden we geboekt in het oude motel Rajasthan, een wat afgeleefd hotel sinds de aanleg van de nieuwe expressweg Delhi – Agra.  We boekten er onder het moto bussness.  Omdat we geen wifi hadden op onze kamer,  vertelden we  de manager dat we een boek schreven over onze reis en absoluut over wifi moesten beschikken.  Hij leidde ons rond in de mooie tuinen rond het motel, wij namen veel foto’s om zijn motel aan te  bevelen en kregen promp een grote kamer met perfecte wifi aangeboden.  We maakten er ook kennis met zijn dochter die Toerisme studeert in Mumbai en ons echt hielp met herladen van onze Indische telefoonkaart.

manager met dochter

manager met dochter

In Agra maakten we kennis met Koen De Cauwer uit Antwerpen die met “Agra by bike” een heel fietsprogramma ontwikkelde voor mensen die langer dan één dag in Agra verblijven.  Zijn tochten gaan vooral langs plattelandswegen rond Agra en langs het vogelreservaat dat naast het complex van Taj Mahal ligt.

Geplaatst in Indiareis 2015, Leuke ontmoetingen | Een reactie plaatsen